Kalmerende signalen voor het trainen van een hond

15 juni, 2020
Soms merk je deze kalmerende signalen op wanneer een hond langzaam met zijn hoofd naar beneden naar je toe komt.
 

Als je nerveus bent, dan kun je je huisdier niet leren om je aanwijzingen op te volgen. Je kunt je hond ook niet geruststellen als hij bang is. Om deze redenen zijn kalmerende signalen essentieel voor het trainen van je hond. Lees dus dit artikel om er alles over te weten te komen.

Leer de taal

Hond krijgt het commando blijf

Je hebt waarschijnlijk weleens gezien dat je hond je langzaam nadert met zijn staart tussen zijn benen en met zijn hoofd naar beneden, nadat je hem hebt bestraft omdat hij zich misdragen heeft. Naast dat dit een teken van onderdanigheid is, beweegt hij langzaam, omdat hij probeert om zichzelf te kalmeren.

Ja, je leest het goed. Dieren hebben verschillende technieken om zichzelf te kalmeren, net als mensen wanneer ze mediteren, naar klassieke muziek luisteren of in bad gaan. Wanneer iets een hond stress of zorgen baart, dan zal hij gaan geeuwen, snuiven, zijn hoofd laten zakken of langzaam lopen.

Kalmerende signalen bij huisdieren zijn bewegingen of gebaren die ze gebruiken om van spanning af te komen. Het is daarom belangrijk om ze te kennen en te gebruiken als je je huisdier iets wilt leren.

 

Honden hebben deze stressverlagende signalen van hun voorouders geërfd, de wolven, die ze ook gebruikten om samen in een roedel te leven, vechten te vermijden, stressvolle situaties te voorkomen en krachtig te handelen wanneer andere dieren hen aanvielen.

Hoe kalmerende signalen te gebruiken om een hond te trainen

Onderdanige hond

Als je eenmaal begrijpt hoe deze signalen werken, moet je je hond hetzelfde gevoel van veiligheid en vrede bieden. Je moet niet vergeten dat je huisdier naar je opkijkt alsof je de leider van de roedel bent: het alfamannetje of het bèta-vrouwtje. Ze verwachten dat je net als zij doet.

Dieren begrijpen lichaamstaal, omdat ze zo communiceren. Kalmerende signalen voor training moeten daarom dezelfde richtlijnen volgen die de hond begrijpt.

Je huisdier neemt alles waar via zijn zintuigen, vooral reuk, auditief en visueel. Hij heeft bovendien het vermogen om kleine details, onbeduidende tekens en subtiele veranderingen in ons gedrag of ons stemgeluid te herkennen.

Een van de dingen die we moeten onthouden, is dat het niet nodig is om te schreeuwen om onze honden te laten gehoorzamen. We moeten ook niet nerveus zijn of veel praten. Kalmerende signalen voor training zijn de beste strategie en de meest effectieve.

 

Afhankelijk van zijn ras of op welke leeftijd hij is opgeleid, kan een hond tijdens zijn leven meer dan 30 kalmerende signalen begrijpen. Deze ‘gebarenwoordenschat’ stelt hem in staat om emoties te uiten zoals:

  • Wantrouwen
  • Angst
  • Kalmte
  • Vrede
  • Conflicten
  • Vriendschap
  • Spel
  • Geluk
  • Overeenstemming
  • En meer

Honden begrijpen elkaar heel goed, zowel dieren waarmee ze leven als dieren die ze nog nooit eerder hebben gezien. Het probleem is echter dat ze deze taal ook bij mensen gebruiken…en wij begrijpen het niet!

Het niet interpreteren van de signalen verkleint onze kansen om onze honden goed te trainen en goede resultaten te behalen. En hoewel de meeste van deze signalen voor alle honden hetzelfde zijn, moet je goed letten op hoe de jouwe op bepaalde stimuli reageert.

Nadat je een ietwat agressieve toon tegen je hond hebt gebruikt, kan hij gaan geeuwen, zijn neus likken, van je wegkijken of zijn gezicht met zijn voorpoten bedekken. Met die signalen zeggen ze dat je moet kalmeren. Tegelijkertijd doen ze er alles aan om je gerust te stellen. Ze proberen een wapenstilstand met je te sluiten!

Dat betekent natuurlijk niet dat je ze niet moet corrigeren wegens wangedrag of dat je ze niet meer bevelen moet geven. Leren hoe de taal van je huisdier moet worden geïnterpreteerd, is echter erg belangrijk. Kalmerende signalen voor training zijn onmisbaar en zullen zeer nuttig zijn. Doe dus je best om ze te leren herkennen!

 

Vilà, C. (2000). Hibridación Entre Perros Y Lobos; Revisión De Estudios Genéticos Y Análisis De La Situación En La Península Ibérica. Galemys. https://doi.org/10.1371/journal.pgen.1004016