Zuid-Korea sluit de grootste markt voor hondenvlees

4 juli 2018
Een politieke beslissing betekent hoop voor dieren in kooien. Lees verder om meer te weten te komen over de hondenstalletjes van Moran.

Als er iets is dat mensen moeilijk kunnen begrijpen, dan zijn het de gewoonten van andere culturen die in scherp contrast staan met onze eigen cultuur. Dat is waarom het goed nieuws is dat Zuid-Korea beslist heeft om een einde te maken aan de stalletjes met hondenvlees op de markt van Moran.

De winkels die hondenvlees verkochten moesten omgebouwd worden

Honden in kooien zijn verboden sinds 2017

De markt vindt plaats in de stad Seongnam, ongeveer 26 kilometer ten zuiden van de Koreaanse hoofdstad. De markt is begonnen in de vroege jaren 60. Hij heeft de reputatie dat je er alles kan vinden wat je zoekt. Zelfs hondenvlees, helaas.

Er wordt geschat dat er op de markt ongeveer 80.000 honden werden verkocht per jaar, dood of levend. Het is dan ook niet voor niets dat Moran beschouwd werd als de grootste leverancier van dit ‘product’ in het land.

In 2017 waren er 22 handelaren die zich hadden toegelegd op de verkoop van dit ‘product’. Voor mei 2017 moesten ze hun kooien en slachthuizen ontmantelen. Als compensatie kregen ze van de burgemeester een subsidie. Het idee hierachter is dat ze zo kunnen omschakelen naar andere activiteiten.

Een lange worsteling voor de verdediging van dierenrechten

De organisatie die vecht voor de dierenrechten streed reeds geruime tijd tegen dit probleem. Eén van hen was de KAAW: the Korean Association for Animal Welfare.

De honden zaten opeengestapeld. Daarnaast stonden ze tentoongesteld. Op die manier konden klanten letterlijk kiezen welke hond ze wilden eten. Na de aankoop kon de koper zijn aankoop levend mee nemen. Eventueel werden de dieren ter plaatste geslacht. Dit gebeurde in het volle zicht van iedereen. Het gebruik van wrede technieken om ze te doden is ruim gedocumenteerd. Dieren werden geëlektrocuteerd, opgehangen, geslagen enzovoort.

Ondanks dat de uitspraak in het voordeel van de dierenactivisten is uitgesproken, weten ze dat hun werk hier niet stopt. Ze moeten immers nog waakzamer zijn dan voorheen. Het mag immers niet zo zijn dat deze praktijken clandestien doorgaan. Dit kan zowel op de markt als in de buurt gebeuren. Daarnaast willen ze hun gevecht doorzetten zodat het verbod op de marketing van hondenvlees in het hele land van kracht kan worden.

Een daad van opportunisme?

De beslissing om de verkoop van honden op de markt van Moran te verbieden kwam er na klachten van toeristen. Daarnaast hebben ook de buurtbewoners geprotesteerd. Ze hadden last van het geluid en de geur die dit type handel met zich mee brengt.

Anderen echter stellen dat de maatregel nog opportunistischer is. Het zou te maken hebben met het feit dat Zuid-Korea begin 2018 de Winterspelen organiseerde.

De uitspraak die de burgemeester van Seongnam deed kan ook in die zin begrepen worden. Lee Jae-myung had dan ook geen enkel probleem om Gandhi te citeren. Hij zei: “De stad zal initiatieven nemen om het imago van Zuid-Korea te verbeteren. De grootsheid van een natie kan immers worden beoordeeld door de manier waarop hun dieren worden behandeld.”

Het moeilijke pad van vlees naar huisdier

Honden als huisdier in plaats van vlees

Net zoals in andere Aziatische landen, is hondenvlees een culinaire traditie in Korea. De consumptie is echter drastisch gedaald in de laatste jaren. Het kwam minder voor nadat honden huisdieren werden. Het grootste bewijs hiervan is te vinden op de markt van Moran zelf. In 2001 waren er namelijk nog 54 winkels die hondenvlees verkochten. Toen de verkoop in 2017 werd verboden waren er nog slechts 22 over.

Helaas is er nog een legale reden waardoor deze praktijken kunnen blijven voortbestaan. Zuid-Korea heeft namelijk geen wetten die de verkoop en consumptie van hondenvlees verbieden. Er zijn echter ook geen regels voor.

Hoewel de regels betreffende het slachten en verspreiden van vee niet over honden spreken, zijn er toch commerciële bedrijven waar deze dieren worden gekweekt om aan de vraag voor vlees te voldoen.

Terwijl deze grote stap dus zeker gevierd mag worden, is het heel duidelijk dat er nog veel werk is op het gebied van hondenwelzijn. Dit zowel in Zuid-Korea als in de rest van de wereld.