Kooki, de ongewenste hond, krijgt een nieuwe kans

5 mei 2018
Er zijn honderden, nee, duizenden achtergelaten dieren met verschillende ziektes die los op straat lopen. Omwille van hun ziektes bekijken we hen op een negatieve manier. Maar eigenlijk hebben we geen flauw idee van wat er precies gaande is.

Zelfs in de 21ste eeuw beoordelen we de dingen nog steeds op basis van hun voorkomen. Wel, dit verhaal gaat over dit soort negatieve eerste indrukken. Waar Kooki ook ging, niemand wou haar zelfs maar aankijken. Maar zoals wij hier altijd zeggen: soms kennen ook droevige verhalen een gelukkig einde.

Gelukkig bestaan er vzw’s en asielen die paraat staan om ongewenste honden te helpen. Ze verrichten fantastisch werk enkel en alleen in ruil voor vriendelijkheid en menselijkheid tegenover de dieren.

En wat is er dan gebeurd met Kooki, de hoofdrolspeelster van dit verhaal?

Het verhaal van Kooki

Kooki besefte niet wat er met haar gebeurde. Haar vacht was uitgevallen, haar huid jeukte, en zelfs haar gezicht deed pijn. Maar ze had wel door dat de bezoekers haar niet aankeken en dat kinderen zelfs van haar wegliepen. En toch gedroeg ze zich zo aanhankelijk! Voordien zochten de kinderen haar op om met haar te spelen, maar nu was er iets veranderd.

Ze begreep niet waarom precies, maar het was duidelijk dat ze het zich niet zomaar inbeeldde. Kooki was inderdaad heel erg eenzaam. Soms bekeek ze haar poten en zag ze dat die een vreemde, rode kleur hadden. Toen ze haar poten likte voelden ze ruw aan en hadden ze een slechte smaak. Ze voelde zich vaak vreselijk, en ze herinnerde zich niet meer de laatste keer dat iemand haar had geaaid.

Kooki kwam tot de conclusie dat haar lichaam bedekt was met wondjes. Maar de bezoekers dachten dat ze die wondjes had opgelopen omdat ze een agressieve hond was en met andere honden had gevochten.

De redding van Kooki

Kooki

Het lot of één of andere overstijgende kracht zorgde ervoor dat Kooki werd gered. Een Amerikaans asiel ontfermde zich over haar. Kooki ’s toestand was ronduit vreselijk. Maar na een paar onderzoeken kwamen ze er spoedig achter wat er scheelde. Ze werd gediagnosticeerd met een extreem geval van schurft.

Wat is schurft?

Schurft wordt veroorzaakt door een parasiet die onder de huid kruipt. De parasiet vermeerdert zich via de voedingstoffen die ze van de gastheer steelt. Als de parasiet zich voortbeweegt verspreidt ze overal al haar eitjes. Op die manier beginnen er duizenden parasieten onder de huid te kruipen die een onuitstaanbare jeuk veroorzaken.

Hoe meer tijd er voorbij gaat, hoe moeilijker het wordt om de parasieten te doden. Bovendien heeft de ziekte een verwoestend effect op de huid en het uiterlijk van het dier.

Kooki heeft misschien wel maanden of jaren schurft gehad, want haar toestand was dan ook bijzonder extreem. Haar gezicht was aangetast en op de meeste plaatsen van haar lichaam stond geen vacht meer. Ze zag er meer uit als een zombiehond dan een brave en lieve hond. Haar ademhaling begon zelfs al onder de ziekte te lijden.

Het asiel kwam tussenbeide en zorgde voor een geschikte behandeling bij de dierenarts. Haar toestand was zo vergevorderd dat ze zelfs een bloedtransfusie nodig had.

Kooki buiten

De artsen vermoedden dat Kooki schurft had opgelopen omdat ze per ongeluk rattenvergif had binnengekregen. Waarschijnlijk probeerde ze iets eetbaars op straat te vinden. Wat het ook was, de hond had het geluk om door iemand te worden gevonden die bereid was om haar te helpen.

Alhoewel het proces lang en vervelend bleek omdat Kooki er zo erg aan toe was, heeft de behandeling toch gewerkt. Ze begon langzaamaan te genezen. Haar vacht begon terug te groeien, haar poten werden weer normaal, en haar huid was niet meer rood aangelopen. Sterker nog, ze ademde beter en haar fysieke en interne toestand veranderde volledig.

Tegwewoordig is Kooki een volledig nieuwe hond. Iedereen kijkt naar haar en wilt met haar spelen. Maar één ding is niet aan haar veranderd: Kooki is nog steeds een vriendelijke hond met een prachtig karakter. Veel mensen konden dat gewoon nog niet inzien.

We hopen dat we nog veel verhalen zoals dat van Kooki mogen horen. De plaag van achtergelaten huisdieren wordt zo stukje bij beetje aangepakt.

Bron van de afbeeldingen: www.upsocl.com